[et_pb_section fb_built=”1″ theme_builder_area=”post_content” _builder_version=”4.19.1″ _module_preset=”default”][et_pb_row _builder_version=”4.19.1″ _module_preset=”default” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column _builder_version=”4.19.1″ _module_preset=”default” type=”4_4″ theme_builder_area=”post_content”][et_pb_text _builder_version=”4.19.1″ _module_preset=”default” theme_builder_area=”post_content” hover_enabled=”0″ sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
W kolejnym artykule z cyklu po\u015bwi\u0119conego przymusowemu leczeniu anoreksji zajmiemy si\u0119 przymusowym (czyli bez dobrowolnej zgody pacjentki) leczeniu anoreksji w trybie nag\u0142ym<\/u><\/strong> w szpitalu psychiatrycznym osoby powy\u017cej 18-ego roku \u017cycia.<\/p>\n Przy omawianiu trybu nag\u0142ego <\/strong>leczenia przymusowego anoreksji pomocne nam b\u0119d\u0105 przepisy ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1375) (dalej \u201eustawa\u201d) oraz ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks post\u0119powania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296) (dalej \u201ekpc\u201d).<\/p>\n Na wst\u0119pie warto przypomnie\u0107, \u017ce anoreksja (inaczej jad\u0142owstr\u0119t) to zaburzenie od\u017cywiania, polegaj\u0105ce na celowej utracie wagi wywo\u0142anej i utrzymanej przez osob\u0119 chor\u0105. Anoreksja Sama w sobie nie jest jednak chorob\u0105 psychiczn\u0105, stanowi natomiast inne zak\u0142\u00f3cenie czynno\u015bci psychicznych wymagaj\u0105cych pomocy ze strony wyspecjalizowanego personelu medycznego.<\/p>\n Przymusowe leczenie anoreksji w trybie nag\u0142ym jest to post\u0119powanie, kt\u00f3re w swej istocie wymaga przeprowadzenia szeregu czynno\u015bci, w tym r\u00f3wnie\u017c przed s\u0105dem. Jednak tryb nag\u0142y od trybu wnioskowego odr\u00f3\u017cnia to, i\u017c post\u0119powanie to pozwala umie\u015bci\u0107 pacjentk\u0119 z podejrzeniem anoreksji w szpitalu natychmiast, przesuwaj\u0105c tzw. papierkologi\u0119 na drugi plan. Widzimy wi\u0119c, \u017ce na \u00a0pierwsze miejsce wysuwa si\u0119 troska o zdrowie i \u017cycie pacjentki, kt\u00f3re s\u0105 bezpo\u015brednio zagro\u017cone drastycznie pogarszaj\u0105cym si\u0119 jej stanem, wywo\u0142anym w\u0142a\u015bnie anoreksj\u0105. Jest bardzo wa\u017cnym aby w tym przypadku dzia\u0142a\u0107 szybko ze wzgl\u0119du na pogarszaj\u0105cy si\u0119 stan zdrowia pacjentki, nie pogarszaj\u0105c go jeszcze bardziej kilkumiesi\u0119czn\u0105 zw\u0142ok\u0105 spowodowan\u0105 przed\u0142u\u017caj\u0105cym si\u0119 post\u0119powaniem s\u0105dowym.<\/p>\n Przypomnijmy, \u017ce pacjentk\u0119 chor\u0105 na anoreksj\u0119 mo\u017cna podda\u0107 przymusowemu leczeniu je\u017celi obok anoreksji wyst\u0119puj\u0105 u niej objawy psychotyczne czyli choroba psychiczna. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 ustawy, do szpitala psychiatrycznego mo\u017cna osob\u0119 chor\u0105 psychicznie<\/u><\/strong> przyj\u0105\u0107 bez jej zgody, je\u017celi jej \u201edotychczasowe zachowanie wskazuje na to, \u017ce nieprzyj\u0119cie do szpitala SPOWODUJE ZNACZNE POGORSZENIE <\/strong>stanu jej zdrowia psychicznego\u201d b\u0105d\u017a<\/u>, kt\u00f3ra jest \u201eNIEZDOLNA DO SAMODZIELNEGO ZASPOKAJANIA <\/strong>podstawowych potrzeb \u017cyciowych, a uzasadnione jest przewidywanie, \u017ce leczenie w szpitalu psychiatrycznym przyniesie popraw\u0119 jej zdrowia:.<\/p>\n Jak w przypadku trybu wnioskowego przymusowego leczenia pacjentki a anoreksj\u0105, r\u00f3wnie\u017c tryb nag\u0142y dzieli si\u0119 na 3 etapy, mianowicie:<\/p>\n Wa\u017cnym w tym miejscu jest zwr\u00f3cenie uwagi, \u017ce ka\u017cdy z tych trzech etap\u00f3w (badanie, obserwacja, leczenie) mo\u017cliwy jest bez zgody pacjentki w przypadku choroby psychicznej (zaburze\u0144 psychotycznych stopnia 1).<\/p>\n Zanim przejdziemy do omawiania poszczeg\u00f3lnych etap\u00f3w trybu nag\u0142ego przymusowego leczenia pacjentki ze zdiagnozowan\u0105 anoreksj\u0105 w po\u0142\u0105czeniu z zak\u0142\u00f3ceniami czynno\u015bci psychicznych oraz formalno\u015bci jakie musz\u0105 dope\u0142ni\u0107 lekarz, szpital w kt\u00f3rym umieszczono pacjentk\u0119 oraz s\u0105d, nale\u017cy zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na taki problem jak zgoda pacjentki na leczenie lub jej brak.<\/strong> Ot\u00f3\u017c przy rozwi\u0105zaniu tej kwestii pomocny staje si\u0119 art. 23 ustawy, stanowi\u0105cy \u017ce pacjentka mo\u017ce zosta\u0107 umieszczona w szpitalu, nawet wtedy gdy nie wyra\u017ca na to zgody, w sytuacji gdy jej dotychczasowe zachowanie zaobserwowane przez osoby jej najbli\u017csze oraz lekarza wskazuje jednoznacznie na to, \u017ce z powodu choroby u niej wyst\u0119puj\u0105cej, pacjentka stanowi bezpo\u015brednie zagro\u017cenie dla w\u0142asnego \u017cycia lub \u017cycia albo zdrowia innych os\u00f3b z jej najbli\u017cszego otoczenia.<\/p>\n Jak zosta\u0142o to zauwa\u017cone w poprzednim artykule, badanie<\/strong> nie wymaga zgody pacjentki (art. 21 ust. 1 ustawy) je\u017celi jej \u201e(\u2026) zachowanie wskazuje na to, \u017ce z powodu zaburze\u0144 psychicznych \u00a0MO\u017bE ZAGRA\u017bA\u0106<\/strong> bezpo\u015brednio w\u0142asnemu \u017cyciu albo \u017cyciu lub zdrowiu innych os\u00f3b, b\u0105d\u017a nie jest zdolna do zaspokajana podstawowych potrzeb \u017cyciowych (\u2026)\u201d.<\/p>\n Innymi s\u0142owy, je\u017celi na podstawie obserwacji zachowania pacjentki lekarz stwierdzi, \u017ce \u00a0MO\u017bE<\/strong> ona \u00a0ZAGRA\u017bA\u0106<\/strong> w\u0142asnemu \u017cyciu lub JEST NIEZDOLNA<\/strong> do zaspokajania podstawowych potrzeb \u017cyciowych (m.in. potrzeba alimentacji \u2013 od\u017cywiania si\u0119) mo\u017ce zbada\u0107 chor\u0105 nawet je\u017celi nie wyra\u017ca ona zgody albo manifestuje sprzeciw.<\/p>\n Oczywi\u015bcie osob\u0105 kompetentn\u0105 do stwierdzenia takiego stanu rzeczy jest lekarz wyznaczony do tych czynno\u015bci, kt\u00f3ry musi osobi\u015bcie zbada\u0107 pacjentk\u0119. Powinien on tak\u017ce, oczywi\u015bcie w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci, skonsultowa\u0107 si\u0119 z drugim lekarzem – psychiatr\u0105 lub psychologiem.<\/p>\n Przypomnijmy, \u017ce sam\u0105 konieczno\u015b\u0107<\/u> przeprowadzenia badania chorej bez jej zgody mo\u017ce stwierdzi\u0107 tak\u017ce lekarz nie b\u0119d\u0105cy psychiatr\u0105, je\u017celi wyst\u0105pi niemo\u017cno\u015b\u0107 uzyskania pomocy lekarza psychiatry (art. 21 ust. 2 ustawy). Lekarz nie b\u0119d\u0105cy psychiatr\u0105 b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 jedynie pokierowa\u0107 akcja doprowadzenia pacjentki w miejsce niezb\u0119dnego badania lub do momentu, kiedy zbada j\u0105 lekarz psychiatra. Z brzmienia ustawy wynika\u0142oby co prawda, \u017ce praktycznie nawet lekarz nie-psychiatra ma prawo przebada\u0107 pacjentk\u0119 bez jej zgody, tym niemniej by\u0142oby to bezprzedmiotowe, gdy\u017c nie mo\u017ce on wystawi\u0107 orzeczenia, a przecie\u017c to orzeczenie lekarza psychiatry jest w\u0142a\u015bnie celem badania.<\/p>\n Podobnie, jak w przypadku trybu wnioskowego, r\u00f3wnie\u017c w trybie nag\u0142ym badanie psychiatryczne mo\u017cna przeprowadzi\u0107 w domu (zamawiaj\u0105c wizyt\u0119 lekarza psychiatry) lub w szpitalnej izbie przyj\u0119\u0107 lub przychodni (o ile chora wyrazi\u0142a zgod\u0119 na przewiezienie).<\/p>\n Je\u017celi rodzina zdecyduje si\u0119 wezwa\u0107 do domu lekarza psychiatr\u0119, a chora manifestuje sprzeciw wobec badania uniemo\u017cliwiaj\u0105c je, lekarz mo\u017ce zdecydowa\u0107 o zastosowaniu przymusu bezpo\u015bredniego, okre\u015bli\u0107 jaki rodzaj przymusu zastosowa\u0107 oraz osobi\u015bcie nadzorowa\u0107 wykonanie przymusu. \u015arodki przymusu bezpo\u015bredniego polegaj\u0105 m.in. na przytrzymaniu lub unieruchomieniu (art. 3 ust. 6 w zw. z art. 18 ust. 1 i 6 ustawy). W tym celu lekarz mo\u017ce m.in. zarz\u0105dzi\u0107 wezwanie karetki i przymusowe przewiezienie do szpitala <\/u>i nadzorowa\u0107 przebieg przewo\u017cenia chorej do szpitala 9art. 21 ust. 3 ustawy).<\/p>\n W momencie zdiagnozowania pacjentki oraz podj\u0119cia decyzji o skierowaniu jej na przymusowe leczenie w trybie nag\u0142ym, lekarz jest zobowi\u0105zany do poinformowania pacjentki o przyczynie takiej swojej decyzji, a tak\u017ce u\u015bwiadomienia jej w kwestii przys\u0142uguj\u0105cych jej praw. Opr\u00f3cz tego ustawodawca w ust. 4 art. 23 ustawy wymaga aby przyj\u0119cie pacjentki do szpitala zosta\u0142o zatwierdzone przez ordynatora (lekarza kieruj\u0105cego oddzia\u0142em) w przeci\u0105gu 48 godzin od momentu przyj\u0119cia. Oczywi\u015bcie ca\u0142o\u015b\u0107 powinna zosta\u0107 odnotowana w dokumentacji medycznej pacjentki. Wa\u017cnym jest tez aby kierownik szpitala, w kt\u00f3rym przebywa pacjentka w ci\u0105gu 72 godzin od chwili przyj\u0119cia zawiadomi\u0142 o powy\u017cszym s\u0105d opieku\u0144czy<\/strong> (czyli s\u0105d rejonowy) w\u0142a\u015bciwy miejscowo ze wzgl\u0119du na siedzib\u0119 szpitala i w zawiadomieniu tym wskaza\u0142 okoliczno\u015bci uzasadniaj\u0105ce przyj\u0119cie. Celem takiego zawiadomienia jest uzyskanie zgody s\u0105du na dalszy pobyt pacjentki w szpitalu.<\/strong><\/p>\n S\u0105d opieku\u0144czy z chwil\u0105 otrzymania zawiadomienia o przyj\u0119ciu takiej pacjentki do szpitala wszczyna post\u0119powanie. Nale\u017cy przy tej okazji zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nie tylko szpital mo\u017ce zawiadomi\u0107 s\u0105d o podj\u0119ciu przymusowego leczenia pacjentki z podejrzeniem anoreksji po\u0142\u0105czonej z zaburzeniami czynno\u015bci psychicznych. Uprawnionym do z\u0142o\u017cenia takiego zawiadomienia s\u0105 r\u00f3wnie\u017c sama pacjentka, jej ma\u0142\u017conek, a tak\u017ce krewni w linii prostej, rodze\u0144stwo b\u0105d\u017a te\u017c osoby sprawuj\u0105ce nad ni\u0105 faktyczn\u0105 opiek\u0119. Mamy tu wi\u0119c do czynienia z dwiema drogami wszcz\u0119cia post\u0119powania \u2013 z urz\u0119du lub na wniosek osoby zainteresowanej.<\/p>\n S\u0105d po rozstrzygni\u0119ciu sprawy zawiadamia niezw\u0142ocznie szpital o tre\u015bci swojego postanowienia dotycz\u0105cego przyj\u0119cia pacjentki na leczenie przymusowe w trybie nag\u0142ym. Nale\u017cy w tym miejscu doda\u0107, \u017ce w przypadku wydania postanowienia przez s\u0105d opieku\u0144czy stwierdzaj\u0105cego brak podstaw do przyj\u0119cia pacjentki na przymusowe leczenie, szpital psychiatryczny jest zobowi\u0105zany wypisa\u0107 t\u0119 osob\u0119 niezw\u0142ocznie po dor\u0119czeniu mu postanowienia s\u0105du.<\/p>\n W przypadku postanowienia s\u0105du opieku\u0144czego stwierdzaj\u0105cego konieczno\u015b\u0107 pozostawienia pacjentki w szpitalu psychiatrycznym, jest ona zatrzymywana w szpitalu na obserwacj\u0119<\/strong>, kt\u00f3ra zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy mo\u017ce potrwa\u0107 nawet do 10 dni. Obserwacja ta z istoty swej nie jest ukierunkowana na leczenie pacjentki lecz potwierdzenie wcze\u015bniejszej diagnozy lekarza czy jest ona chora psychicznie b\u0105d\u017a tez usuni\u0119cie w\u0105tpliwo\u015bci co do istnienia choroby psychicznej. Je\u017celi w wyniku obserwacji elementy choroby psychicznej potwierdz\u0105 si\u0119, lekarz psychiatra b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 wyda\u0107 orzeczenie umo\u017cliwiaj\u0105ce z\u0142o\u017cenie wniosku w s\u0105dzie o zatrzymanie pacjentki na dalsze leczenie. Je\u017celi jednak objawy psychotyczne (choroba psychiczna) nie potwierdza si\u0119, b\u0119dzie to sygna\u0142em, \u017ce leczenie pacjentki trzeba prowadzi\u0107 w innym trybie ni\u017c ten, kt\u00f3ry jest omawiany w niniejszym artykule.<\/p>\n Wa\u017cnym elementem odr\u00f3\u017cniaj\u0105cym tryb nag\u0142y od wnioskowego, w przypadku leczenia przymusowego anoreksji, jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 pozostawienia pacjentki w szpitalu bezpo\u015brednio po obserwacji. <\/strong>Jak stwierdza ustawodawca polski w art. 33 ustawy wobec osoby, kt\u00f3ra zosta\u0142a przyj\u0119ta do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody mo\u017cna stosowa\u0107 czynno\u015bci lecznicze, jakie lekarz prowadz\u0105cy uzna za niezb\u0119dne do usuni\u0119cia przyczyn, kt\u00f3ry spowodowa\u0142y obecny stan zdrowia pacjentki i sta\u0142y si\u0119 przyczyn\u0105 przyj\u0119cia jej do szpitala. Ustawodawca zobowi\u0105zuje jednak lekarza do zapoznania pacjentki z planowanym post\u0119powaniem leczniczym. Co istotne przy wyborze\u00a0 rodzaju i metod post\u0119powania leczniczego stosowanego wobec pacjentki bierze si\u0119 pod uwag\u0119 zar\u00f3wno cele zdrowotne , jak i interesy oraz inne dobra osobiste samej zainteresowanej. Ma to na celu d\u0105\u017cenie do osi\u0105gni\u0119cia poprawy stanu zdrowia w spos\u00f3b najmniej dla niej uci\u0105\u017cliwy. Nie mniej jednak prawodawca dopuszcza stosowanie wobec osoby przyj\u0119tej do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody mo\u017cliwo\u015b\u0107 stosowania przymusu bezpo\u015bredniego w sytuacjach gdy jest to konieczne do dokonania niezb\u0119dnych czynno\u015bci leczniczych a tak\u017ce w celu zapobie\u017cenia samowolnego opuszczenia przez t\u0119 osob\u0119 szpitala psychiatrycznego.<\/p>\n Co wa\u017cne prawodawca gwarantuje r\u00f3wnie\u017c pacjentce prawo do porozumiewania si\u0119 z rodzin\u0105 i innymi osobami bez ogranicze\u0144, a jej korespondencja nie podlega kontroli. W niekt\u00f3rych wypadkach ordynator mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c wyrazi\u0107 zgod\u0119 na okresowe przebywania poza szpitalem pacjentki, bez wypisywania jej z zak\u0142adu. Warunkiem jest jednak to, \u017ceby pobyt poza zak\u0142adem nie stwarza\u0142 zagro\u017cenia dla \u017cycia albo zdrowia jej lub zdrowia innych os\u00f3b.<\/p>\n Ostatni\u0105 kwesti\u0105, jaka zostanie poruszona w niniejszym artykule jest wypisanie ze szpitala <\/strong>psychiatrycznego osoby przebywaj\u0105cej tam bez jej zgody. Ot\u00f3\u017c decyzj\u0119 w tym zakresie podejmuje ordynator (lekarz kieruj\u0105cy oddzia\u0142em), je\u017celi uzna w swoim mniemaniu, \u017ce usta\u0142y przyczyny, kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 powodem przyj\u0119cia, a p\u00f3\u017aniej pobytu w szpitalu pacjentki. W przypadku podj\u0119cia takiej decyzji ordynator jest r\u00f3wnie\u017c zobowi\u0105zany powiadomi\u0107 o niej s\u0105d opieku\u0144czy, kt\u00f3ry wcze\u015bniej podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o pozostawieniu pacjentki w szpitalu. Jak czytamy w ustawie art. 35 ust. 2 przewiduje r\u00f3wnie\u017c mo\u017cliwo\u015b\u0107 dalszego pobytu osoby z zaburzeniami w szpitalu psychiatrycznym, je\u017celi wyrazi ona na to swoj\u0105 zgod\u0119 a lekarz prowadz\u0105cy stwierdzi, \u017ce dalszy jej pobyt w szpitalu jest celowy.<\/p>\n Drugim sposobem wypisu ze szpitala psychiatrycznego osoby przebywaj\u0105cej tam bez jej zgody, jest z\u0142o\u017cenia przez t\u0105 osob\u0119 w szpitalu, w dowolnej formie, wniosku o nakazanie wypisania jej ze szpitala. Fakt z\u0142o\u017cenia takiego wniosku powinien by\u0107 odnotowany w jej dokumentacji medycznej. Je\u015bli chodzi jednak o osoby, kt\u00f3re mog\u0105 z\u0142o\u017cy\u0107 w imieniu pacjentki taki wniosek o wypis (czyli jej przedstawiciel ustawowy, ma\u0142\u017conek, rodze\u0144stwo, krewni w linii prostej oraz osoba sprawuj\u0105ca nad ni\u0105 faktyczn\u0105 opiek\u0119), to normy prawne przewiduj\u0105, i\u017c mog\u0105 \u017c\u0105da\u0107 wypisania tej osoby ze szpitala psychiatrycznego nie wcze\u015bniej ni\u017c po up\u0142ywie 30 dnia od uprawomocnienia si\u0119 postanowienia s\u0105du opieku\u0144czego w przedmiocie pozostawienia pacjentki bez jej zgody w szpitalu. \u017b\u0105danie to mo\u017ce by\u0107 z\u0142o\u017cone ordynatorowi w dowolnej formie i\u00a0 r\u00f3wnie\u017c powinno zosta\u0107 odnotowane w dokumentacji medycznej pacjentki.<\/p>\n W przypadku decyzji odmawiaj\u0105cej wypisanie pacjentki, zar\u00f3wno osoba przebywaj\u0105ca w szpitalu, jak osoby mog\u0105ce dzia\u0142a\u0107 w jej imieniu czyli jej przedstawiciel ustawowy, ma\u0142\u017conek, rodze\u0144stwo, krewni w linii prostej oraz osoba sprawuj\u0105ca nad ni\u0105 faktyczn\u0105 opiek\u0119) s\u0105 uprawnieni do wyst\u0105pienia do s\u0105du opieku\u0144czego, w kt\u00f3rego obr\u0119bie znajduje si\u0119 ten szpital, z wnioskiem o nakazanie wypisania. Maj\u0105 na to 7 dni od momentu powiadomienia pacjentki przez lekarza o odmowie wypisania oraz o terminie i sposobie z\u0142o\u017cenia wniosku.<\/p>\n W nast\u0119pnych odcinkach tego artyku\u0142u zajmiemy si\u0119 post\u0119powaniem zmierzaj\u0105cym do przymusowego leczenia os\u00f3b m\u0142odszych\u2026\u2026.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Przy omawianiu trybu nag\u0142ego leczenia przymusowego anoreksji pomocne nam b\u0119d\u0105 przepisy ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1375) (dalej \u201eustawa\u201d) oraz ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks post\u0119powania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296) (dalej \u201ekpc\u201d).<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[98],"tags":[],"dipi_cpt_category":[],"class_list":["post-17228941","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-prawo-cywilne"],"yoast_head":"\n\n